ولی مکش تو چو تیرش که از کمان بگریزد

بگیر دامن لطفش که ناگهان بگریزد

چه نقش ها که ببازد چه حیله ها که بسازد

به نقش حاضر باشد ز راه جان بگریزد

بر آسمانش بجویی چو مه ز آب بتابد