۴ - ضمیر « او » در مصرع اول ، اشاره به مولاناست و مرجع ضمیر « او » در مصرع دوم ، خداوند است .

برگزیده بود. در ادبیات فارسی این لقب را به افلاطون داده اند .

جز فلاطون خم نشین شراب ...... سر حکمت به ما که گوید باز ( حافظ )

۳ - لایعقلی : بی عقلی - نادانی

۴ - این مصرع را به این صورت هم می توان نگاشت :

او که بودی کاشف اسرار هو

هو : در تداول صوفیان مخفف هو و مراد خدای تعالی است . ( لغتنامه دهخدا )