هم چو شام وصل ، او را آفتاب

با جوانی کور گشتم همسفر

چشم او روشن ز خورشید ضمیر

بی بصر ، اما به کار خود بصیر

در دل شب ، دیده بگشودی ز خواب

آنچه دیدی با نگاه باطنش

چشم من بودی به توصیف الکنش