حاضر اما بی نشان عنقای ما

راستی ، صنعتگر عالم ، که است ؟

هر که را بینی پی این نکته است

کیست آن پیدای ناپیدای ما ؟

از رگ گردن به ما نزدیکتر

پس چه می گردیم او را در به در ؟

از ریا ، لافی ز عشقش می زنیم