شکار خسته اویم به تیر غمزه جادو

گر این درخت بخندد از آن بهار چه باشد

وگر به پیش من آید خیال یار که چونی

حیات نو بپذیرد تن نزار چه باشد

گرم به مهر بخواند که ای شکار چه باشد

چو کاسه بر سر آبم ز بی قراری عشقش

اگر رسم به لب دوست کوزه وار چه باشد