گر پناهی نیست بهر بی کسان

از چه می گویی جهان بی صاحبست ؟

یا خدای من وجودش کاذبست

گر خدایی نیست حاکم بر جهان

در غروب بغض و در شبهای تار

گو به دامان که گریم زار زار ؟

پس چه کس بر زخم من مرهم نهد ؟