آتشی بر جمله عالم زنی

ای انیس حجره و گرمابه ام

شادی از من می گریزد ، من ز غم

آنچه می دانی ز عشق ، ار دم زنی

آن جوانی ، « نوبت فردوس » بود (۱)

آن عزیز رفته را از ما درود

چرخ گردون ، دشمنی با ما نداشت