آن جوانی ، « نوبت فردوس » بود (۱)

شادی از من می گریزد ، من ز غم

آنچه می دانی ز عشق ، ار دم زنی

آتشی بر جمله عالم زنی

آن عزیز رفته را از ما درود

چرخ گردون ، دشمنی با ما نداشت

دل ، برای غصه اصلا جا نداشت (۲)