کس ندیدی خیر ازین عمر دراز

آتشی در خرمن مجنون زدند

مرگ تدریجی است پیری ای عزیز

زین مصیبت لااقل اشکی بریز

حاصل ازآن چیست جز عجز و نیاز؟

« نوبت دوزخ » ، کهنسالی ماست

انتهای ره ،چنین ظلمی ،چراست؟