****

وقت کشتن ، بر سر ناز آمدی

گفته بودی کز دلم بیرون روی

از خیالت پس چه شد ،باز آمدی

در درونم آفتابی خفته است

چهره از خلق جهان بنهفته است

نشتری زن بر رگم تا خون جهد