در درونم آفتابی خفته است

گفته بودی کز دلم بیرون روی

از خیالت پس چه شد ،باز آمدی

****

چهره از خلق جهان بنهفته است

نشتری زن بر رگم تا خون جهد

خون صدها عاشق مجنون جهد