نشتری زن بر رگم تا خون جهد

****

در درونم آفتابی خفته است

چهره از خلق جهان بنهفته است

خون صدها عاشق مجنون جهد

از چه در دل ها دگر سوزی نماند

چونکه دیگر ، آتش افروزی نماند