قبول « بار امانت » چه اشتباهی بود

به چشم عالمیان رازت آشکاره کنم

چنان گداخت زعشقت تنور سینه من

که داغ بر دل خورشید زین شراره کنم

نکردم آنکه در این باره ، استخاره کنم (۱)

رسیده ام به مقامی ز لطف دولت عشق

« که ناز بر فلک و حکم بر ستاره کنم » (۲)