بگویمش که : تو را ره به مجلسش ندهند

به روز وصل تو از شوق جامه پاره کنم

به یاد محفل انست ، دل غمین چندیست

فغان و ناله به پا می کند چه چاره کنم

نصیحت ار چه به گوشش هزار باره کنم :

که پای خویش مکش از گلیم خود بیرون

تو عاقلی ، به تو کافیست گر اشاره کنم