که پای خویش مکش از گلیم خود بیرون

فغان و ناله به پا می کند چه چاره کنم

بگویمش که : تو را ره به مجلسش ندهند

نصیحت ار چه به گوشش هزار باره کنم :

تو عاقلی ، به تو کافیست گر اشاره کنم

بگویدم : تو ببر من ببینمش از دور

همین قدر که نگاهیش از کناره کنم!