در نماز عشق شد سجاده دامان شما

هیچ کس نومید از درگاه لطفت بر نگشت

قصه ها در یاد خود دارم ز احسان شما

چون وضو با خون دل کردند خیل عاشقان

بعد ازین ، امید عمر جاودان دارم ز بخت

کآب حیوان یافتم از خاک ایوان شما

شاخه خشکم ولی گر باغبان من تویی