نهیم دست دهان بر که نازکست معانی

چو دید بر در خویشم ز بام زود فروشد

سر از دریچه برون کرد چو شعله های منور

که بام و خانه و بنده به جملگی همه او شد

ز شمس مفخر تبریز سوخت جان و همو شد