چرا بازی کنی با دم شیری

که آخر ، تر نمایی جای خود را

مسیر هجو را جانا رها کن

طریق دیگری را دست و پا کن

که چون موشی به چنگالش اسیری

تو هجو شاعران ای دوست کم کن

اگر کردی برو عزم عدم کن