خلافی گر که گفتم مقعدت را

دوایش را اگر یابی نگهدار

که آخر ، بر بواسیری گرفتار

***

گمان کردی که می خواهم بدت را

تو را من جان «سالک» دوست دارم (۱)

که گاهی پا به دمت می گذارم