خموش باش که آن کس که بحر جانان دید

هر آنک از تو پری یافت بر علو گردد

خمش که هر کی دهانش ز عشق شیرین شد

روا نباشد کو گرد گفت و گو گردد

نشاید و نتواند که گرد جو گردد