* مضمون این دوبیتی یادآور این رباعی -اگر اشتباه نکنم از آن جمال الدین اصفهانی- است (نقل از حافظه، ممکن است تحریف لفظی روی داده باشد):

همه چون اختر و تو ماهی ای ول

تو کوته قامتی دانی سبب چیست

تو چون عمر منی کوتاهی ای ول

ای آن که به حسن و در لطافت ماهی

هر چند که کوتاه قدی دلخواهی

بخت منی از پستی خود شرم مدار