سرد شد کوره ی نفسم چودل آتش بگرفت

تار ظلمت بتنیدش به تن و جاهل شد

دولت عشقش ازآیینه ی بختم تابید

برقدومش دل ویرانه ی من قابل شد

گوهر عشقی ازاین آتش جان حاصل شد

جرعه ای جان من ازکوثر فضلش بچشید

زآن، دراین ملعبه ی دار فنا فاضل شد