جرعه ای جان من ازکوثر فضلش بچشید

برقدومش دل ویرانه ی من قابل شد

سرد شد کوره ی نفسم چودل آتش بگرفت

گوهر عشقی ازاین آتش جان حاصل شد

زآن، دراین ملعبه ی دار فنا فاضل شد

مهر سرداری شیطان زدر بندگی اش

با طلوع مه شهنامی من باطل شد