سینه ام شد چون سپر، آماج هر پیکان غم

کینه ها چون برف بهمن می نشیند بام دل

تا بسازد سینه ام را عرصه ی جولان غم

عمری اندر دام ظلمت، دربیابان ضلال

می دمد ابلیس هر دم بر دل از باد هوس

تامزین سازد اندر چشم دل، ایوان غم

هان! بسابد جان و ایمان را بسی ابلیس دون