گر پناه آری خدا را، می شود در سایه اش

تا برون سازد ز دل، اوهام سرگردان غم

گر ببندی دل بدین دنیا، مشو آسوده از

دست بازی ها که می آرایدت شیطان غم

گوی امیدی بری از بازی چوگان غم

عشق و ایمان و توکل رهنمای شادی است

شادی از دل،آتشی باشدکه سوزد جان غم