گر بکاری نیکی اندر مزرع اخلاص و عشق

گوی امیدی بری از بازی چوگان غم

عشق و ایمان و توکل رهنمای شادی است

شادی از دل،آتشی باشدکه سوزد جان غم

حاصل آید مر تو را سرمایه از درمان غم

کس گشاید برگی از دیوان الیار ار کنون

می زداید از دلش، برگ و بر دیوان غم