عروس عشق جانان چون، مزین شد به غمازی

چو جان در وادی ایمان، به برقی مبتلا آمد

مرا عین الیقین آمد؛ دلم نورانی از نورش

بسان قلب پیغمبر، چو از غار حرا آمد

مرا این سینه بر رویش، چو طاق سرسرا آمد

تو را الیار! اگر توفیق قربانی به دست آید

سر سودائی ات بینی به کویش جان فدا، آمد