مرا این سینه بر رویش، چو طاق سرسرا آمد

مرا عین الیقین آمد؛ دلم نورانی از نورش

بسان قلب پیغمبر، چو از غار حرا آمد

عروس عشق جانان چون، مزین شد به غمازی

تو را الیار! اگر توفیق قربانی به دست آید

سر سودائی ات بینی به کویش جان فدا، آمد