اشک چین چشمه ی چشم یتیمانی، علی!

طعم عشقی در جهان، بر کام دلهای ملول

مرهمی بر زخم دلها؛ جمله درمانی، علی!

در شب غمبار مسکینان، چراغی تابناک

کوزه ی زالی به دوش ار می کشی در یک طرف

سوی دیگر صفدر صفهای دیوانی، علی!

بت تراش از سنگ ظلمت شد بشر را خصم دون