آیینه ی دلم را میخانه خلوت افتاد

یک شب دلم هوای شهر فضیلت افتاد

درد زمانه را او، در فکر حیلت افتاد

گشتم منادی حق در شهر شب پرستان

دادم پیام رحمت، در شرح آرزوها

تبلیغ عشق و مستی در چرخ مدت افتاد

هر کاو که زر به دست و زوری به بازوان داشت