گوید سخن فراوان از عشق لایزالش

باشد که غمزه ای را بر وی حواله دارد

برآن چه زنخدان نالد دلم ز دردی

همچون علی جهانی، بر چاه ناله دارد

این رشته ی کلامش گویا اطاله دارد

حسی به دستم آمد چون آدم نخستین

می مالد او گلم را، در دست ماله دارد