دلش از کف برود چون سر و سامان تو بیند

هیبت گل شکند گر مه تابان تو بیند

رونق از گلکده افتد برود جلوه ی نازش

بلبل ار هم قدری رونق بستان تو بیند

لب حسرت بگزد بلبل سرگشته ی جانم