قامتش سر به فلک ساید از اندیشه ی عشق

در شبی درس شهادت بدهد یاد جهان

عرضه دارد به جهان گوهر عشق ازلی

آنچه شهمایه شد اندر شب ایجاد جهان

او در اندیشه بود ذروه ی اوتاد جهان

چون وجودش زکرامت بود آیینه ی مهر

جان او خالی از آن هیمنه ی باد جهان