گوی عشق از دل دریای علی درکف او

او در اندیشه بود ذروه ی اوتاد جهان

چون وجودش زکرامت بود آیینه ی مهر

جان او خالی از آن هیمنه ی باد جهان

از همین است که شد شهره ی فرزاد جهان

کرده حیرانم از این شیوه ی جانبازی خود

کاو به تعلیم شهادت بود استاد جهان