از همین است که شد شهره ی فرزاد جهان

چون وجودش زکرامت بود آیینه ی مهر

جان او خالی از آن هیمنه ی باد جهان

گوی عشق از دل دریای علی درکف او

کرده حیرانم از این شیوه ی جانبازی خود

کاو به تعلیم شهادت بود استاد جهان

او چنان شکر حلوای شهادت بچشید