کرده حیرانم از این شیوه ی جانبازی خود

جان او خالی از آن هیمنه ی باد جهان

گوی عشق از دل دریای علی درکف او

از همین است که شد شهره ی فرزاد جهان

کاو به تعلیم شهادت بود استاد جهان

او چنان شکر حلوای شهادت بچشید

گوئی آمد به کفش از کف قناد جهان