گوئی آمد به کفش از کف قناد جهان

کرده حیرانم از این شیوه ی جانبازی خود

کاو به تعلیم شهادت بود استاد جهان

او چنان شکر حلوای شهادت بچشید

او زدود از رخ دین لکه ی تزویر و ریا

خوش نیامد به مذاق گو بیداد جهان

ناف ظلمت بدرید او به دم خنجر خون