خوش نیامد به مذاق گو بیداد جهان

او چنان شکر حلوای شهادت بچشید

گوئی آمد به کفش از کف قناد جهان

او زدود از رخ دین لکه ی تزویر و ریا

ناف ظلمت بدرید او به دم خنجر خون

تا که ترسیم کند چهره ی آباد جهان

جام تقوی به کف و در سرش اندیشه ی نو