ابری از باران رحمت در فضایم می دوان

تا پس پیدا ی من روشن کند پنهان من

رعد غرانی بتازان تا که بیدارم کند

آتش برقی زشوقت وا کند چشمان من

تا بهاری گردد از نو تاب تابستان من

شوری اندر شعر الیار افکن از باغ کرم

تا گل افشان گردد از اکرام تو دیوان من