شوری اندر شعر الیار افکن از باغ کرم

آتش برقی زشوقت وا کند چشمان من

ابری از باران رحمت در فضایم می دوان

تا بهاری گردد از نو تاب تابستان من

تا گل افشان گردد از اکرام تو دیوان من