دل غفلت زده بیدار شد از خواب، مرا

نغمه ی ساز من از صوت گهر بار تو بود

جلوه هایی که ببرد از کف دل هوش مرا

این همه پرتوی از صورت مه پار تو بود

چشم بیدار دلم از دل بیدار تو بود

شربت جان من از نحل ارادت برسید

شهد کام دو جهان از شکر کار تو بود