چشم بیدار دلم از دل بیدار تو بود

جلوه هایی که ببرد از کف دل هوش مرا

این همه پرتوی از صورت مه پار تو بود

دل غفلت زده بیدار شد از خواب، مرا

شربت جان من از نحل ارادت برسید

شهد کام دو جهان از شکر کار تو بود

باغ تقدیر مرا، صوت دل آرام گرفت