شربت جان من از نحل ارادت برسید

این همه پرتوی از صورت مه پار تو بود

دل غفلت زده بیدار شد از خواب، مرا

چشم بیدار دلم از دل بیدار تو بود

شهد کام دو جهان از شکر کار تو بود

باغ تقدیر مرا، صوت دل آرام گرفت

صوت دلبر همه از چلچله و سار تو بود