بلبل حیرت زده آواز کرد

قفل در از باب معانی شکست

جملگی اندر خط ایجاز کرد

گل که ز باغ گل رویش شکفت

لوح جمالش ز بر جان کشید

چشمه ی جان را گهر انداز کرد

غم به دل از فرقت او جان گرفت