چو یار مست خرابست و روز روز طرب

که باز نوبت آن شد که توبه ها شکنند

هزار توبه و سوگند بشکنند آن دم

که غمزه های دلارام طبل حسن زنند

به غیر شنگی و مستی بیا بگو چه کنند

به گوش هوش بگفتم به آب روی برو

که این دم ار که قافی هم از بنت بکنند