آبی از توبت به جان آمد؛ بدان پالوده ام

نیشی ازتقدیر حق، خواب از سر چشمم ربود

دیدم اندر تیرگی چون بیرقی از دوده ام

پس ببستم من کمر، جبران مافاتم کنم

بعد از آن جام می دلبر به دست جان رسید

تیرگی، دیگر نگیرد جان؛ به می آلوده ام

بر دل الیار اگر یک قطره از مهرش چکد