بعد از آن جام می دلبر به دست جان رسید

دیدم اندر تیرگی چون بیرقی از دوده ام

پس ببستم من کمر، جبران مافاتم کنم

آبی از توبت به جان آمد؛ بدان پالوده ام

تیرگی، دیگر نگیرد جان؛ به می آلوده ام

بر دل الیار اگر یک قطره از مهرش چکد

مدعی گردد که از غم ها دگر آسوده ام