شب در خیال رویش دل را زکف بدادم

ناگه ز شور مستی، هستی یگانه دیدم

گفتم که در خیالی یا بسته ای به جانم

گفتا تو شبروی کن، او را به خانه دیدم

محنت به دوش جان را سر در خزانه دیدم

گشتم به دور رویش پیوسته هر شب و روز

هر جا که شاخ وبرگی، عکسش به دانه دیدم