هر جا که شاخ وبرگی، عکسش به دانه دیدم

شب در خیال رویش دل را زکف بدادم

محنت به دوش جان را سر در خزانه دیدم

گشتم به دور رویش پیوسته هر شب و روز

ماه رخش بتابید بر این زمین خاکی

آن لحظه من زمین را هم آسمانه دیدم

در مزرعی که دایم رحمت نظر نماید