دلا تو راست بگو دوش می کجا خوردی

کز آن بمرد و از این زنده می شود موجود

ز حلق نیست نوایت ولیک حلقه رباست

هزار حلقه ربا را چو حلقه او بربود

که از پگاه تو امروز مولعی به سرود

سرود و بانگ تو زان رو گشاد می آرد

که آن ز روح معلاست نی ز جسم فرود